تبلیغات
|-| Mehran Modiri |-| - از خبر گزاری مهر ۱۳۸۴/۰۴/۲۴

|-| Mehran Modiri |-|





از خبر گزاری مهر ۱۳۸۴/۰۴/۲۴
یکشنبه 2 مرداد 1384

قسمت هایی که با رنگ نارنجی نوشته شده مربوط به مهران مدیری هست.اگه حوصله ندارین کل مطلبو بخونین اون رنگی ها رو بخونین.اگه هم حوصله دارین که کل مطلبو بخونین لطفا اون رنگی ها رو چند بار بخونین.
----------------------------------
طنز تلویزیونی، حرکت روی لبه تیغ -1
فریدون آزما: لازم است باید ها و نباید ها از طنز تلویزیونی حذف شود
میزان تولیدات مجموعه های طنز را نمی توان مشخص کرد، بلکه این مساله به هویت هر شبکه بستگی دارد. از سوی دیگر نمی توان یک زمان ثابت برای مجموعه طنز در هر شبکه در نظر گرفت.

"فریدون آزما"، کارشناس رسانه در گفت و گو با خبرنگار تلویزیون "مهر" ضمن اشاره به مطلب فوق گفت: قالب و نوع هر برنامه طنز بستگی به هویت آن شبکه دارد. به عنوان نمونه یک شبکه جوان به دلیل این که مخاطبان جوان دارد، به همان اندازه نیاز به پخش مجموعه های طنز دارد. بنابراین هر شبکه بنا به مخاطبان خود باید برنامه های طنز را پخش کند. به عنوان نمونه شبکه چهارم سیما، شبکه نخبگان است، اگر این شبکه مجموعه های طنز پخش کند، مسلماً مخاطبان خاص خود را از دست می دهد. از سوی دیگر باید اشاره کنم که در برخی از مواقع ما شاهد هستیم که طنز ازحالت خودش خارج شده و به سمت لودگی پیش رفته است.

وی در ادامه افزود: ساخت مجموعه های طنز ضرورت دارد، چرا که مردم یادشان رفته که لبخند بزنند، بنابراین نشاندن یک تبسم روی چهره مردم نیز مفید و خوشایند است. در کل هر شبکه می تواند با در نظر گرفتن مخاطبان خود برای ساخت مجموعه های طنزبرنامه ریزی کند. از سوی دیگر در طنز باید خطوط قرمز نیز شکسته شود و این دایره را باید وسیع تر کرد.   طنزهایی درباره مسوولان کشورهای آمریکایی و اروپایی نشان داده شده است. به نظرم می توانیم با شکستن خطوط قرمز طنزهای مناسبی برای مسوولانی از طبقه نخبگان، ورزش، سیاست و ... بسازیم.

این کارشناس رسانه با اشاره به این که این نوع از طنزها نباید توهین به مخاطبان باشد، گفت: قبل از انتخابات برنامه طنزی با عنوان "27 در 27" پخش شد. این برنامه یک مجری داشت که یک صندلی را وسط خیابان گذاشته بود و ...  منظور این طنز در ارتباط با انتخابات بود که بیست و هفت سالگی اش را طی می کرد.  یک جاهایی می شود شوخی کرد، ولی این نوع طنز اهانت به مردم بود.

وی خاطر نشان کرد: بین مجموعه های طنزی که تا کنون پخش شده است، من کمتر برنامه ای را دیدم که به قوت مجموعه های طنز "مهران مدیری" برسد. ما  در مقوله طنز باید ها و نبایدها را برداشته و طنزهای مناسبی نشان دهیم، چرا که مردم در حال حاضر گرفتاری های زیادی دارند و خندیدن برای آن ها لازم است.

آزما در ادامه اشاره کرد: ما قبل از ساخت مجموعه های طنز می توانیم نظرسنجی کنیم، البته این روش در دنیا مرسوم است که قبل از شروع ساخت یک برنامه به صورت امتحانی نمونه ای ساخته می شود و بعد در یک استودیو برای مخاطبان به نمایش می گذارند. آن ها واکنش ها را می بینند و اگر این واکنش ها مثبت بود، شروع به ساخت آن برنامه می کنند و اگر هم موردی داشت، آن را اصلاح می کنند، در حالی که در ایران این طور نیست. البته شاید هم به خاطر طیف مخاطبان و تعداد شبکه ها این امر میسر نباشد.

وی با بیان این که متاسفانه در تلویزیون و سینمای ما وقتی اثری مورد استقبال قرار می گیرد، اکثر تولیدات به تقلید از این کار ساخته می شود گفت :  این روند  در برنامه های طنز نیز سرایت کرده است و ما شاهد طنزهای با موضوعات مشابه هستیم.

این کارشناس رسانه در ادامه گفت:  موافق بحث بد آموزی از طریق رسانه نیستم. بالاخص در کشور ما که حتی یک برنامه غیر فرهنگی نیز ساخته نمی شود. البته ممکن است با پخش یک برنامه طنز کلمه "پاچه خواری" در زبان بچه ها، محاوره جوانان و حتی پدر و مادرها نسبت به فرزندشان بیفتد، ولی این امر یک دوره کوتاه مدت دارد و رفته رفته کم رنگ می شود. بنابراین نباید خیلی نگران شد.

وی افزود: هر نظام فرهنگی می تواند بگوید که چه چیزی را نگاه نکن و چه چیزی را نشنو، ولی هرگز هیچ نظامی در هیچ دنیا نمی تواند، بگوید که آن چه که من می گویم، نگاه کن یا آن چه را که من می شنوم، بشنو، چرا که مخاطب اگر چه نمی تواند این مسائل را از طریق رسانه ملی ببیند، ولی از رسانه های دیگر که می تواند.

آزما در پاسخ به این سوال که آیا می توانیم از برنامه های طنز غربی تقلید کنیم وآن را فرهنگ ایرانی همخوانی دهیم، گفت: بله، می توان این کار را انجام داد، به شرط آن که فرم برنامه را با فرهنگ ایرانی منطبق دهیم. در واقع این تعامل فرهنگی مناسب است و می توان از آن استفاده کرد، حتی بسیاری از کارگردانان در برنامه هایی که می سازنند از برنامه های ماهواره الگو می گیرند و بعد با فرهنگ ما همخوانی می دهند. در حال حاضر جوانان ما انتخاب می کنند، نه این که انتخاب می شوند، بنابراین می توانیم از برنامه های طنز نیز تقلید کنیم.

وی در پایان در پاسخ به این سوال که طنزهای کلامی در ارائه پیام موفق تر هستند یا طنزهای موقعیت، گفت: باید ترکیب طنز کلامی و موقعیت باشد، چرا که طنز کلامی تا مدتی سر زبان ها می افتد. البته به مرور زمان کم رنگ می شود. بنابراین تاثیرگذاری طنزهای کلامی و موقعیت بیشتر است.

-----------------------------------------------------------------------


طنز تلویزیونی، حرکت روی لبه تیغ- 6
کاظم راست گفتار: طنزهای تلویزیونی سال هاست دچار تحول نشده / طنزهای تلویزیونی به آثاری گلخانه ای تبدیل شده اند
طنزهای تلویزیونی باید با نگاه به معضلات سیاسی، اجتماعی به طرح مشکلات بپردازد، نه این که راه حل مشکلات را ارائه دهد. از سوی دیگر به نکات تاریک اشاره کند. ولی متاسفانه برای رسیدن به این مرحله آزادی عمل وجود ندارد .

"کاظم راست گفتار"، کارگردان فیلم "خوش قدم" در گفت و گو با خبرنگار تلویزیون "مهر" در مورد نیاز شبکه ها به تولیدات طنز گفت: نمی توان برای میزان تولیدات طنز در هر یک از شبکه ها معیار مشخصی تعیین کرد،چون این مساله بستگی به سلایق مدیران دارد. اما اگر بخواهیم در ارتباط با مخاطبان یک تقسیم بندی انجام دهیم، باید اشاره کنم که مخاطبان نیاز به مجموعه های طنز دارند.

وی اشاره کرد: البته من کلمه طنز را برای این آثاری که پخش می شود، مناسب نمی دانم، چرا که این برنامه ها یک سری شوهای تلویزیونی با محتوای فکاهه هستند که ساخته می شود. درواقع این برنامه ها باعث می شوند که مردم با دیدن آن، یک ساعت به مشغله روزانه فکر نکنند وسرگرم شوند. از سوی دیگر باید اشاره کنم که تماشاگران عادت کردند که هر شب به اندازه یک ساعت یک برنامه ریلکس درمانی ببینند.

کارگردان مجموعه "فیلبانان" ادامه داد: همچنین تماشاگران عادت کردند که این برنامه ها را با یک گروه از بازیگران خاص در یک فضای آپارتمان مانند ببینند.

وی با اشاره به این که ما باید به سمت هنر کمدی برویم و هنرمندان حرفه ای برای نوشتن فیلمنامه های خوبی دعوت شوند، گفت: از سوی دیگر تلویزیون باید  هزینه کند تا کارهای قوی ارائه دهد تا برنامه های طنزصرفاً آنتن پر کن نباشند، بلکه قوی باشند. ما با مقوله نمایش باید ایجاد تزکیه کنیم و فکر مخاطبان را ارتقاء ببخشیم.

وی افزود: اگر ما نگاهی به مجموعه های طنزی که در طی این پنج سال پخش شده است، داشته باشیم، متوجه می شویم، به لحاظ ارزش محتوایی  دچار تحول نشده اند . در حالی که دنیا در طی این پنج سال متحول شده است. از سوی دیگر باید اشاره کنم که ساخت کارهای طنز در ایران مسخره شده است. طنز باید معضلات سیاسی، مردمی و... را نشانه بگیرد و به نکات تاریک اشاره داشته باشد. علاوه بر آن طنز موظف است که طرح مشکلات کند نه این که به حل مشکلات بپردازد، ولی کدام یک از برنامه های طنز تلویزیون توانسته اند حتی به دگمه لباس یکی از مدیران اشاره کنند.

وی توضیح داد: ساخته مجموعه های طنز همانند کار بانک ها شده است، اگر چه چند بانک وجود دارد، ولی عملاً از یک جا سرچشمه می گیرند. در واقع برنامه های طنز بیشتر ریلکس درمانی است و محتوای تمام آن ها یکسان است. ما با کلمه تعریف کردن به جایی نمی رسیم، بلکه با شناخت درست مفاهیم و جایگاه خودمان به مشکلات دست پیدا کنیم و با مطرح کردن آن به یک راه حل می رسیم. آثار "مهران مدیری" انرژی فراوانی دارد و شناخت خوبی هم نسبت به مسائل اجتماعی دارد، ولی وقتی این آدم هم در یک سیستم قرار می گیرد، مسلماً همان چیزی را انجام می دهد که از او می خواهند و برای ادامه حیات خودش برنامه هایی مطابق نظر آن ها می سازد، البته این برنامه ها مخاطبان خودشان را دارد.

وی افزود: متاسفانه آزادی در طنز نیست و سیستم ساخت کارهای طنز گلخانه ای است. از سوی دیگر باید اشاره کنم که بزرگترین آفتی که در مجموعه های طنز دیده می شود، این است که طنز باید سیاهی ها را نشان دهد، ولی این طور نبوده است. همچنین استفاده از برخی از کلمات سخیف به ادبیات فارسی لطمه زده است، بالاخص در کودکان و نوجوانان که فرهنگ فاخر فارسی آن ها در یک دوره ای  خراب شده است.

راست گفتار در ادامه  خاطر نشان کرد: اگر ما کمدی مبتنی بر نمایش را در نظر بگیریم، مخاطبان عام را کمدی موقعیت بیشتر جذب شان می کند و برای مخاطبان روشنفکر، کمدی کلامی. البته تلفیق این دو به بهترین شکل است.

وی در پاسخ به این سوال که آیا تقلید از مجموعه های طنز خارجی مناسب است یا خیر، گفت: فرهنگ خنده در هر قوم متفاوت است، به عنوان نمونه ممکن است  برای کشور ما نگاه کردن به یک برنامه خنده دار باشد، در حالی که مردم کشورهای دیگر این قضیه برایشان خنده دار نباشد یا بالعکس این قضیه اتفاق بیفتد. از سوی دیگر اگر آثار کمدی نمایشی به صورت عام باشد، مثل چارلی چاپلین برای تمام فرهنگ یکی است.


----------------------------------------------------------------------
طنز تلویزیونی ؛ حرکت روی لبه تیغ - 8
عالمی: در مجموعه های طنز نباید به قومیت ها توهین شود
ما اقوام مختلفی داریم که باید به آن ها احترام بگذرایم . نباید لهجه های آن ها را در مجموعه های طنز مورد تمسخر قرار دهیم و باعث رنجش آن ها شویم.

"اکبر عالمی" در گفت و گو با خبرنگار تلویزیون "مهر" ضمن اشاره به مطلب فوق گفت : به نظر من میزان تولیدات مجموعه های طنز شبکه های دوم و سوم سیما، نسبت به دیگر شبکه ها باید بیشتر باشد. البته باز هم نمی توان یک حکم کلی صادر کرد که شبکه های دیگر نیاز به پویایی و نشاط ندارند و نباید برنامه های طنز را در راستای برنامه های خودشان داشته باشند، چرا که تمام شبکه ها باید پویا باشند.

وی در پاسخ به این سوال که دلیل شما برای انتخاب شبکه های دوم و سوم برای ساخت بیشتر مجموعه های طنز چیست، گفت: این دو شبکه رسمی تر است و مخاطبان بیشتری دارد، به عنوان نمونه طبق آماری که برای پخش آگهی های بازرگانی گرفته شده، نشان داده که مردم بیشتر مخاطبان  شبکه های دوم و سوم هستند و برنامه های این دو شبکه را بیشتر نگاه می کنند. البته باید اشاره کنم که شبکه اول نیز شبکه ای رسمی است و تمام ایران را زیر پوشش می دهد.

وی اشاره کرد: در حال حاضر رسانه ای همچون تلویزیون رقیب های زیادی دارد، بنابراین باید تلویزیون نیز با ساخت برنامه های قوی با رقیب های خود  مبارزه کند و اطمینان مردم را بیشتر به خود جلب کند.

وی افزود: سازندگان مجموعه های طنز باید مراقب باشند که در مجموعه هایشان به قومیت ها توهین نکنند، چرا که ما اقوام متفاوتی داریم و باید به آن ها احترام بگذاریم. در واقع نباید لهجه آن ها را به تمسخر بگیریم و باعث رنجش آن ها شویم. البته بهترین مجموعه طنزی که دیدم، مجموعه "قصه های مجید" به کارگردانی "کیومرث پوراحمد" بود. در این مجموعه به زیبایی از لهجه اصفهانی استفاده شده بود و اکثر مردم از این مجموعه لذت برده بودند.

وی اشاره کرد: به عنوان نمونه  لهجه آذری نباید مورد سوء استفاده قرار بگیرد، چرا که بیش از 30 میلیون جمعیت ما آذری هستند. ما باید به این قوم میهن پرست که در دوران مشروطه نقش فعالی داشتند و دیگر قومیت ها نگاه درستی داشته باشیم.

وی در ادامه خاطر نشان کرد: طنزنباید به لودگی و ابتذال کشیده می شود و نویسندگان قوی باید متن های خوبی در رابطه با طنز بنوسیند تا کارهای قوی ارائه شود. از سوی دیگر باید اشاره کنم که ساخت مجموعه های طنز، کاری ظریف و سنگین است، چرا که خنداندن مردم آسان نیست، ولی گریاندن آن ها راحت است.

عالمی با اشاره به این که ما باید طنزهای انتقادی بسازیم، گفت: من طنزهای "مهران مدیری" را خیلی دوست دارم و اکثراً نگاه می کنم، چرا که در لایه های زیرین کارهای ایشان مهاجرت بی رویه روستاییان را به شهر می بینیم که آمادگی شهرها را ندارند و نمی توانند خودشان را تطبیق دهند. طنز فاخر بدون این که به قومیت ها و باورهای مردمی اهانت کند، باید به مسائل مختلفی بپردازد.

وی افزود: تلفیق طنزهای  کلامی و موقعیت درارائه پیام موفق ترهستند و نتیجه مطلوب تری برای مخاطبان خواهد داشت. البته ما می توانیم از انواع طنزها بهره ببریم. به عنوان نمونه طنز پوچی در طبقه خواص می تواند رمزگشایی کند.

وی تقلید از طنزهای خارجی را مناسب ذکر کرد و گفت: به عنوان نمونه کارهای "مستر بین" را حتی روستاییان ما نیز می بینند و خیلی دوست دارند. یا کارهای "نورمن ویزدم" یا "چارلی چاپلین".  در واقع خارجی ها به مرزهای نوینی در طنز دست پیدا کرده اند. بنابراین همان طور که ادبیات غرب برای ما الهام  بخش است، ما می توانیم از هنر غرب نیز استفاده کنیم  و این آثار را مرور کنیم.

 




نوشته شده توسط الهه در یکشنبه 2 مرداد 1384 و ساعت 11:07 ق.ظ